მოგონება

   შარშან, დეკემბერი იყო,  რიცხვით ოთხი.  საათი? დილით 6 საათიდან დავიწყე მზადება, გავედით 8 -ზე და საღამოს ასე 9 საათზე უკვე ქალაქში ვიყავით .მოსალოცად წავედით  დედათა  მონასტერში . იქ კი ზოგი დედაო იყო ზოგიც მორჩილი , მადლიანი მარჯვენი ქონდათ, სუფთა მზერა  სულში ჩასახედი  და რაღაცით მაღლა იდგნენ ...

      ხშირად გახსენდება ადამიანს: ძველი გემო, ძველი ამბები, ძველი განცდები, ემოციები ,რომლებსაც ერთ დროს  დაპყრობილი ყავდი ,  ცუდიც,  კარგიც. ჩემთვის  ახლა მოგონებების დრო დგას თითქოს,  ყოველი დღე , ძველი განცდების გახსენების  საღამოდ მექცა. არა,  ახლა  კიარა,  სულ ფიქრებში ვარ,  ხანდახან ,მგონი , ზედმეტიც მომდის.

      ზუსტად შემიძლია გავიხსენო თვე ,რიცხვი , საათი და რათქმაუნდა ემოცია ,რომელიც მაშჲნ,  იმწუთისათვის  რა აქტუალური იყო .  მერე გადის დრო და მოგონებები შეგრჩება მხოლოდ .

      იმ დილით , კიდე , ერთი მესიჯი მივიღე .არც ისე მნიშვნელოვანი თითქოს ,მაგრამ ახლა მენატრება ის დილა, იმ მესიჯის გამოც ...

  თან დეკემბრისთვის უჩვეულო სითბო იყო იმ დღეს .სითბო კი სულს ყველაზე მეტად ამახსოვრდება...